I’ve now written two posts that were far lengthier than I anticipated, about the way that UO’s resource system was originally intended to work. Ik heb nu geschreven dat de twee posten waren veel langere dan ik verwacht, over de manier waarop de middelen UO systeem was oorspronkelijk bedoeld om te werken. The first dealt with underlying data structures , and the second with applications of those data structures to the actual world . De eerste behandeld onderliggende data structuren, en de tweede met toepassingen van deze gegevens structuren met de werkelijke wereld. I want to talk a bit about future directions that we didn’t get to pursue. Ik wil nu wat praten over de toekomstige richting die we niet krijgen te zetten.

The mining system in UO was an example of “transmutation” in action. De mijnbouw in UO was een voorbeeld van "transmutatie" in actie. We placed ORE in the chunk eggs based on the presence of rocks and the terrain rock texture. We geplaatst erts in de eieren stuk gebaseerd op de aanwezigheid van stenen en het terrein rock textuur. We mined ORE out by clicking on rocks or the rock texture and transferring the ORE to the new “pile of ore” object. We gewonnen EER door te klikken op de rotsen of gesteente textuur en het overdragen van de EER tot de nieuwe "stapel van erts" object.

When I added in the varieties of metals to the system, the way I did it was by adding a dynamic variable to the chunk egg. Toen ik toegevoegd in de rassen van metalen in het systeem, de manier waarop ik het heb gedaan werd door het toevoegen van een dynamische variabele deel aan het ei. The were called “object variables” or “objvars” in UO parlance, and they were essentially flags with values that could be attached to any dynamic object. Het werden "object variabelen" of "objvars" in UO parlance, en zij zijn in wezen vlaggen met de waarden die kunnen worden gekoppeld aan een dynamisch object. You could tag someone as “BEAT_THE_HARPY” with a value of “TRUE” and then use hasObjVar(target, “BEAT_THE_HARPY”) to see if the objvar was present, or val = getObjVar(target, “BEAT_THE_HARPY”) to get that value into a variable for script use. Je kan iemand als tag "BEAT_THE_HARPY" met een waarde van "TRUE" en dan gebruik hasObjVar (doelgroep, "BEAT_THE_HARPY") om te zien of de objvar aanwezig was, of de val = getObjVar (doelgroep, "BEAT_THE_HARPY") om deze waarde in een variabele voor het script gebruiken. These objvars were persistent, so you could build complex systems out of them. Deze objvars bleven aanhouden, dus je zou kunnen bouwen van complexe systemen verouderd.

I simply attached a little script to every chunk egg that checked to see if it had an objvar that defined a metal type. Ik heb alleen een beetje gehecht script voor ieder stuk ei dat gecontroleerd om te zien of zij over een objvar dat een bepaald soort metaal. If it didn’t, then it randomly chose a metal type and set the objvar to that value. Als het niet, dan is willekeurig gekozen voor een metalen type en de objvar met die waarde. This meant that after this script was updated, every chunk in the world bore a different kind of ore. Dit betekende dat na de inwerkingtreding van dit script is bijgewerkt, elk stuk in de wereld kreeg een ander soort erts. I weighted some to be rare and others to be more common. Ik gewogen worden sommige zeldzame en anderen te zijn.

When the ORE was mined, I had the mining script transfer that variable to the new object along with the ORE resource. Wanneer het erts werd gewonnen, had ik de mijnbouw script dat de variabele overdracht naar de nieuwe object samen met de EER-middelen. I also had it tint the ore graphic based on a standard lookup table, dependent on what the value of the objvar was. Ik had ook het tint het erts grafische gebaseerd op een standaard opzoektabel, afhankelijk van wat de waarde van de objvar was. And thus colored armor was born — we simply had each step transfer the variable along. En zo gekleurd pantser werd geboren - we hadden gewoon elke stap de overdracht van de variabele langs.

This worked even when we actually recycled the ORE and conjured up METAL out of thin air instead. Dit werkte ook als we daadwerkelijk gerecycleerd het erts en opgeroepen METAL uit de lucht plaats. This was the step of refining the ore into ingots. Dit was de stap van de raffinage-erts in blokken. You could also combine ore — I don’t recall how we handled this, but it was probably by picking the commoner of the two types. U kunt ook het combineren van ertsen - Ik kan mij niet herinneren hoe wij behandeld, maar het was waarschijnlijk door het kiezen van de commoner van de twee soorten. It would have been fairly easy to add new metal types that were not minable but were only available as alloys, too. Het zou zijn vrij eenvoudig voor het toevoegen van nieuwe soorten metaal die niet werden minable maar waren alleen beschikbaar in de vorm van legeringen, ook. In a more modern system, we would have instead had types of METAL such as IRON or COPPER that inherited from the base type — and that is in fact how SWG worked. In een modern systeem, dan zouden we in plaats had soorten metalen zoals ijzer of koper dat geërfd van de basis-type - en dat is in feite hoe SWG gewerkt.

This sort of transmutation, where you query the amount of RESOURCE1, delete it, and then create a corresponding amount of RESOURCE2, permitted the concept of “refinement” of one type of quality into another. Dit soort transmutatie, waar je een vraagteken bij het bedrag van RESOURCE1, verwijderen, en maakt dan een overeenkomstige hoeveelheid RESOURCE2, toegestaan het concept van "verfijning" van een type van de kwaliteit in de andere. COTTON or FLAX into CLOTH is a similar thing, only with the wrinkle that it permits two different initial sources to become the same sort of thing in the end. Katoen of vlas in het doek is een soortgelijke zaak, alleen met de rimpels die het mogelijk maakt twee verschillende bronnen worden dezelfde dingen in het eind.

I mention this example just to point out that there were a lot of possibilities for the use of transmutation of one resource type to another; for example, a stone mage could use up ORE as resources and turn it into MAGIC; really, we should have made one’s mana pool be literally how much MAGIC resource they represented. Ik noem dit voorbeeld alleen maar op wijzen dat er veel mogelijkheden voor het gebruik van transmutatie van een resource type naar het andere, bijvoorbeeld een steen magiër kan gebruiken EER als de middelen en maken er MAGIC; echt, moeten we gemaakt van een mana pool worden letterlijk hoeveel MAGIC-middelen die zij vertegenwoordigen. A druid could have instead drawn power from the amount of GRASS or TREE that was around. Een druïde zou kunnen hebben plaats gemaakt macht van het bedrag van gras of boom die was rond. And a necromancer — well, every time something died, it could have added DEATH to the chunk egg based on what was killed; a necromancer would then be able to “mine death magic” from spots where many things had been killed. En een necromancer - goed, elke keer als er iets is overleden, kon hebben toegevoegd aan het stuk DOOD ei op basis van wat werd gedood, een necromancer zou dan kunnen-mijn dood magie "van plaatsen waar veel dingen had gedood. Had we done this, I am sure we quickly would have had necromatic sacrifice altars, and they would have intentionally herded players (who of course would carry much power!) to those places to die. Als wij dit gedaan, ik ben er zeker van dat we snel zou hebben gehad necromatic offer altaren, en zij zouden hebben opzettelijk herded spelers (die natuurlijk bij zou dragen aan veel macht!) Op die plekken om te sterven. Temple of Doom, here we come… Temple of Doom, hier komen we…

Other applications based solely on what was already present: Andere toepassingen uitsluitend gebaseerd op wat reeds aanwezig was:

• You could do real tracking, based on things leaving traces in the chunk eggs. Dat kunt u echt bijhouden, gebaseerd op dingen laten sporen in het stuk eieren.

• You could have NPCs or creatures who collected or desired items with specific resources. Je zou kunnen hebben NPCs of wezens die verzameld of gewenste items met specifieke middelen.
• You could easily do a nice “detect magic” or really, “detect anything” sort of informational spell, with strength of the glows dependent on the amount of the resource present Je kan heel gemakkelijk doen een leuke "detecteren magie" of echt, "detecteren iets" soort van informatieve spellen, met de kracht van de glows afhankelijk van het bedrag van de middelen aanwezig
• You could create secret or transmutation paths — mix MAGIC and METAL to make MITHRIL or something, regardless of what the item looked like originally. Je zou kunnen leiden tot geheime of transmutatie paden - MAGIC mix en metaal te maken of iets Mithril, ongeacht wat het object leek aanvankelijk.
• You could do “melting down” of materials. Je zou kunnen doen "smelten" van materialen.
• You could create greater or lesser susceptibility to damage based on conditions. Je zou kunnen leiden tot meer of mindere gevoeligheid voor schade die is gebaseerd op voorwaarden. It’s easy to imagine a HUMIDITY value stored on a chunk egg — it could even move around. Het is gemakkelijk om te denken aan een vochtigheid van waarde opgeslagen op een stuk ei - het zou zelfs kunnen bewegen. And then it could affect the growth rate of GRASS or the decay rate of METAL. En dan kan het invloed hebben op de groei van gras of de dempingssnelheid van metaal.
• This also reflects the whole “dragon fire breath actually sets things on fire” thing. Dit weerspiegelt ook de hele "draak vuur adem daadwerkelijk sets dingen in brand" ding.
• Player actions could affect resources on them, such as reputations with certain groups, karma, and so on. Speler acties gevolgen kunnen hebben voor de middelen op hen, zoals de reputatie van bepaalde groepen, karma, enzovoort. They could acquire the “scent” of things they worked with often, for example. Ze konden het verwerven van de "geur" van dingen die ze werkte vaak met, bijvoorbeeld. This would then replace a typical stats system, which would need to be hardcoded to interact with every other data type in the game. Dit zou dan in de plaats van een typisch statistieken systeem, dat zou moeten worden hardcoded om te communiceren met alle andere data type in het spel.
• This could, for example, allow a disease to be transmitted invisibly across the game, affecting only, say, magical reagents — and players could be the carriers without knowing it, unless it was detected by a spell or skill. Dit kan bijvoorbeeld een ziekte te zenden onzichtbaar in de hele wedstrijd, alleen die van invloed zijn, laten we zeggen, magische reagentia - en de spelers kunnen de luchtvaartmaatschappijen zonder het te weten, tenzij hij werd ontdekt door een periode of vaardigheid.
• Most obviously, had we chosen to incur the cost of streaming the chunk eggs, we could have actually made the rendering of the chunks change based on what the chunk egg represented. De meeste natuurlijk, hadden we ervoor gekozen om de kosten worden gemaakt van streaming het stuk eieren, we hadden eigenlijk de verrichting van de brokken veranderen op basis van wat het stuk ei vertegenwoordigd. As the grass is eaten, bare dirt is left behind. Zoals het gras wordt gegeten, kale vuil wordt achtergelaten. As the ore-bearing rock is reduced, change the rock tile to gravel. Zoals het erts met rock-wordt verminderd, de wijziging van de rock tegel op gravel. As the temperature changes, draw dead grass or even snow. Als de temperatuur verandert, trek je dood gras of zelfs sneeuw. And so on. En ga zo maar door.

I could go on; suffice to say that even with just an abstract property system and no real AI work, there’s lots of potential for a lot of interesting and fresh gameplay. Ik kon gaan; volstaan te zeggen dat, zelfs met slechts een abstract eigendom systeem en geen echte AI werk, er is veel potentieel voor een hoop interessante en nieuwe gameplay.

But the real issue with something like the dragon example is, “how do I know that the dragon is hungry, and not just a random spawn?” In other words, there needs to be a sense of purpose to what is going on. Maar het echte probleem met iets als de draak voorbeeld is, "hoe weet ik dat de draak heeft honger, en niet zomaar een willekeurige paaien?" Met andere woorden, er moet sprake zijn van een gevoel van doel naar wat er gebeurt.

The reason why it matters that the dragon is hungry and not just a random spawn is because it suggests multiple ways to solve the problem. De reden waarom dat van belang is dat de draak heeft honger en niet zomaar een willekeurige paaien is, omdat het suggereert meerdere manieren om het probleem op te lossen. You could kill the dragon. Je kan de draak doden. You could also feed it to get it to go away. U kunt ook het voer te krijgen dat hij weggaat. Herd deer in between you and the village, let’s say. Herd herten in tussen u en het dorp, laten we zeggen. The problem is, maybe there is no reason. Het probleem is, misschien is er geen reden. How can the player tell? Hoe kan de speler vertellen?

Let’s take the simpler case of some rabbits who eat the lettuce out of a farmer’s garden. Laten we het eenvoudiger geval van een aantal konijnen die eten van de sla uit de tuin van een boer. What you really want is for the farmer to tell you “I’s gots me some rabbit issues; filthy buggers’re eatin’ muh lettuce! Wat je echt wilt, is voor de boer om u te vertellen "I's gots me enkele konijn; smerige buggers're eatin 'muh sla! I’ll pay ye ta ’sterminate’em!” Ik betaal gij ta 'sterminate'em! "

The proposed but never implemented method for handling this required knowledge at one step remove. De voorgestelde maar nooit uitgevoerd methode voor de behandeling van dit vereiste kennis op een stap te verwijderen. The farmer would DESIRE his lettuce; this means he would walk around where it was, when he was not hungry, and if he could pick it up, he’d transfer it to his home. De boer zou VERLANGEN zijn sla, betekent dit dat hij zou lopen ongeveer waar het was, toen hij nog geen honger, en zo kon hij opneemt, hij wil overdragen naar zijn huis. But the rabbits want to EAT the lettuce. Maar de konijnen willen eten van de sla. If the farmer knew the name and template type of whatever was making him unhappy by competing for his desired resource, then he could complain about it. Als de landbouwer wist de naam en het template van welke aard was wat hem ongelukkig door te concurreren voor zijn gewenste middelen, dan kan hij een klacht indienen. And if we tracked what the player killed, he’d know that they were good rabbit exterminators and possibly provide a reward, without there being a static quest defined. En als we bijgehouden wat de speler gedood, hij weet dat ze goed konijn exterminators en eventueel een beloning, zonder dat er een statisch zoektocht gedefinieerd.

What’s more, if players killed all the rabbits, but what came along next time as a spawn that ate lettuce happened to be deer, or even a lettuce blight, then the farmer would respond in the same way — anything that was eating “his” lettuce would be somethng he could complain about, and reward those who took action. Sterker nog, als de spelers gedood alle konijnen, maar wat kwam langs de volgende keer als een paaien, dat aten sla gebeurd te zijn herten, of zelfs een plaag sla, dan is de landbouwer zou reageren op dezelfde manier - alles dat was het eten " zijn "sla zou somethng hij kan klagen over, en de beloning die die actie.

Similarly, in the village-attacked-by-dragon case, the villagers would have to like having other villagers around, so they could complain that “their” villagers were being destroyed by something else. Ook in het dorp-aangevallen-door-draak geval, de dorpelingen zouden moeten, zoals onder andere dorpelingen rond, zodat ze kunnen klagen over het feit dat "hun" dorpelingen werden vernietigd door iets anders. You could extend this to any number of things. U kan dit ook aan een aantal dingen. Let’s say that the smith loves “his” METAL objects. Laten we zeggen dat de smid houdt van "zijn" metalen voorwerpen. If a rust monster wandered through town and damaged the METAL, then he would complain about that but no other villagers would unless they also DESIRED METAL. Als een monster rust zwierf door de stad en het metaal beschadigd, dan zou hij klagen over, maar dat geen enkele andere dorpelingen zouden tenzij zij ook GEWENSTE metaal.

The implementation problems here are tricky. De uitvoering problemen hier zijn lastig. First, we would have needed to have some sort of registry so that the farmer could know about the rabbits, who are a third party to his relationship with his beloved vegetables. Ten eerste zouden we nodig hebben om een soort register, zodat de landbouwer kunnen weten over de konijnen, die zijn een derde van zijn relatie met zijn geliefde groenten. Worse, we would have also needed to relay the player actions against this third party so that the farmer could supply rewards and commentary. Erger nog, dan zouden we ook nodig voor het relais de speler acties tegen deze derden, zodat de landbouwer zou leveren aan beloningen en commentaar.

Because of these hurdles, and because there was always something more urgent going on, we never got this in. Als gevolg van deze hindernissen, en omdat er altijd iets meer urgent is er te doen, wij nooit dit inch

A similar thing that we wanted above and beyond the basic resource system was the concept of targeted desires. Een soortgelijke zaak dat we wilden verder gaan dan de elementaire middelen werd het concept van gerichte verlangens. Instead of abstractly liking all METAL or all MEAT, we wanted to support the ability for something to pick a favorite: a preferred sword, a favorite pet. In plaats van abstracte wens alle metaal of al het vlees, we wilden ter ondersteuning van de mogelijkheid om iets te kiezen van een favoriet: een voorkeur zwaard, een favoriet huisdier. The test case that we designed for this was actually a love triangle. De test geval dat we voor dit was eigenlijk een liefde driehoek.

Both Fred and Bob would DESIRE (to be crude) HUMANFEMALE. Zowel Fred en Bob zou VERLANGEN (te ruw) HUMANFEMALE. They would both search around for an object that met their desire, which would mean they would both hang around a female human NPC whenever they weren’t hungry. Zij zouden zowel zoek gaan naar een object dat aan hun verlangen, dat zou betekenen dat ze zouden beide hangen rond een vrouwelijke menselijke NPC wanneer ze geen honger. However, if they found one that satisfied their desire (probably with a bit of a random roll) they would fixate on only that NPC, and poor Nellie would find that both Bob and Fred hung around her a lot. Echter, als zij vinden dat een tevreden hun verlangen (waarschijnlijk met een beetje een willekeurige rol) zouden zij op fixate alleen dat NPC, en de arme Nellie zou vinden dat beide Bob en Fred hing rond haar veel.

Now, HUMANFEMALE is a consumable resource. Nu, HUMANFEMALE is een bron van verbruiksgoederen. Bob, when around Nellie, is actually reducing it. Bob, toen rond Nellie, is zelfs ruimschoots. And that means, when you talk to Fred, he would be able to say “”I’s gots me some Bob issues; filthy buggers’re eatin’ muh Nellie! En dat betekent dat, als je praat met Fred, zou hij kunnen zeggen "" I's gots me enkele Bob; smerige buggers're eatin 'muh Nellie! I’ll pay ye ta ’sterminate’im!” (or something of the sort). Ik betaal gij ta 'sterminate'im! "(Of iets van de soort). Bob would be able to say the same thing in reverse. Bob zou kunnen zeggen hetzelfde in omgekeerde richting. You could even solve the problem by finding something else for one of the two swains to do. Je zou zelfs kunnen het probleem oplossen door het vinden van iets anders voor een van de twee swains te doen. Even more interesting — if the dragon came along and ate Nellie, both Bob and Fred would be the first in line to seek revenge, or give a reward to a player who tackled the dragon problem. Nog meer interessante - als de draak kwam langs en aten Nellie, zowel Bob en Fred zou de eerste in lijn om wraak, of geven een beloning voor een speler die de draak probleem aangepakt.

Similarly, rather than manually setting up paths and schedules for NPCs, you could create a script that has them gradually increase a FATIGUE value, or that switched their SHELTER from WORK to HOME locations based on the time of day. Zo ook, in plaats van handmatig opzetten van paden en schema's voor de NPCs, kunt u een script dat heeft ze geleidelijk te verhogen een FATIGUE waarde, of dat geschakelde hun schuilplaats van werk naar HOME locaties gebaseerd op het moment van de dag. You could have law-abiding citizens have an aversion to anything that produced DARK, so that at night they would cluster in lit interiors and under lamps, whereas only thief NPCs would be in the shadows. Je zou kunnen hebben zich aan de wet houden hebben de burgers een afkeer van alles dat geproduceerd donker, zodat ze 's nachts zou cluster in verlicht interieur en onder lampen, terwijl slechts dief NPCs zou worden in de schaduw.

The highest level of interface to all of this that we would have wanted for players would have included the notion of town criers and other news sources that pick “stories” from the ether and broadcast them. Het hoogste niveau van de interface naar dit alles dat we zouden willen hebben voor de spelers zou hebben omvat het begrip van de stad criers en andere nieuwsbronnen dat pick "verhalen" uit de ether worden uitgezonden. “Farmer Hayseed is pissed off about his lettuce getting eaten!” “Plague of street urchins won’t leave noble warriors alone!” “Fred kills Bob in jealous rage over Nellie!” and so on. "Farmer Hayseed is pissed off over zijn sla je opgegeten!" "Pest van de straat-egels niet zal verlaten nobele krijgers alleen al!" "Fred is dodelijk Bob in jaloerse woede over Nellie!" En ga zo maar door.

All of these sorts of applications rely on a large bank of dynamically assembled text that is contextual to the situation. Al deze soorten toepassingen rekenen op een grote bank van dynamisch gemonteerd tekst die is contextuele aan de situatie. With the current desire for international localization of text, it’s unlikely that you can even execute on this. Met het huidige streven naar internationale lokalisatie van de tekst, is het onwaarschijnlijk dat u kunt zelfs voeren op dit punt. Localization tends to demand static text, and indeed, UO had piles of dynamically assembled text that was removed when the title was localized to other languages, costing the game’s dialogue much of its flavor. Localization de neiging om de vraag naar statische tekst, en inderdaad, UO had stapels dynamisch gemonteerd dat de tekst werd verwijderd toen de titel was gelokaliseerd naar andere talen, kost het spel de dialoog van veel van haar smaak.

All of these higher-level applications can only really be built on top of a fully functional animal-level behavior system. Al deze hoger niveau aanvragen kunnen pas echt worden gebouwd op de top van een volledig functionele dier-gedrag. What’s more, in work since then, I have become persuaded that in fact, you need to drive the simulation to lower levels, such as humidity and temperature, just so you don’t find yourself creating special cases for simple behaviors. Sterker nog, in werk sindsdien heb ik geworden ervan overtuigd dat in feite, rijdt u de simulatie naar een lager niveau, zoals vochtigheid en temperatuur, zodat u niet zelf het creëren van speciale gevallen voor eenvoudige gedrag. This leads to the concept that you could in fact build the whole world out of this, and just render textures and objects based on what resources are present, a concept first demonstrated in ALife examples such as Sugarscape . Dit leidt tot het begrip dat je zou kunnen bouwen in feite de hele wereld uit, en net maken texturen en voorwerpen op basis van welke middelen aanwezig zijn, een concept eerste aangetoond in Alife voorbeelden zoals Sugarscape.

In fact, it should now be evident that what this represents, in totality, is just a fairly elaborate “artificial life” engine, grown to the point where it encompasses spawning, basic behaviors, and even a higher-order quest system. In werkelijkheid, moet het nu duidelijk dat wat dit neer in zijn geheel, is slechts een vrij uitgebreide "kunstmatig leven" motor, uitgegroeid tot het punt waar het omvat paai fundamentele gedrag, en zelfs een hogere-orde zoektocht systeem.

However, without the following ingredients, there’s little point to implementing something like this: Echter, zonder de volgende ingrediënten, is er weinig zin om de uitvoering van ongeveer als volgt uit:

• It has to be visible and responsive to players. Het moet zichtbaar zijn en inspelen op de spelers. This includes exposing causality. Dit omvat het oorzakelijk verband bloot. Otherwise, it might as well be random. Zo niet, dan kan het ook worden willekeurig.

• NPCs need to be able to communicate to players about wants, and need to react to those wants. NPCs moeten in staat om te communiceren met spelers over de wil en de behoefte om te reageren op deze wil.
• Static data must be avoided at all costs, which is incredibly difficult for a traditional game development team. Statische gegevens moet tot elke prijs worden vermeden, dat is ongelooflijk moeilijk om een traditionele game development team.
• The myriad of variables must push towards homeostasis, rather than boom-bust cycles. De vele variabelen moeten gaan in de richting van de homeostase, in plaats van boom-bust-cycli. A lot of Alife sims end up in boom-bust, and that’s not interesting to users. Een groot deel van Alife sims end up in boom-bust, en dat is niet interessant voor gebruikers.
• Naturally renewing resources can’t be in a closed loop, because of player hoarding effects. Natuurlijk vernieuwing van de middelen niet kunnen worden in een gesloten kringloop, want van de speler hamsteren effecten.
• You have to solve CPU issues with pathfinding and searches in order to make the system tenable. U heeft bij het oplossen van problemen met CPU baanbrekende en zoekt om het systeem houdbaar.

There were discussions on MUD-Dev circa 1998 about other means to handle this sort of system within a reasonable CPU budget. Er waren discussies over MUD-Dev circa 1998 over andere middelen voor het behandelen van dit soort systeem binnen een redelijk budget CPU. One approach that would probably work for the latter is to use “level of detail” for the areas. Een aanpak die waarschijnlijk voor de laatste is het gebruik van 'mate van gedetailleerdheid "voor de gebieden. If no players are around, stop instancing up individual wolves hunting individual rabbits; instead, save all those off, and calculate periodically how many wolves and how many rabbits would be there after a certain amount of time. Als er geen spelers zijn rond, stop instancing maken van individuele wolven jacht individuele konijnen; plaats, slaat al deze uit te schakelen, en op gezette tijden berekenen hoeveel wolven en hoeveel konijnen zou er na een bepaalde tijd.

You could stuff the world data into a quadtree and run higher and higher-level sims, instancing all the data back out only when you needed to interact with it in granular fashion; or you could timestamp the last interaction, and “catch the sim up” when a player approaches. Je zou kunnen stuff de wereld gegevens in een quadtree en lopen steeds hoger niveau sims, instancing alle gegevens terug uit alleen als je die nodig is om te interageren met het in korrelig mode, of u kan de laatste tijdstempel interactie, en "de vangsten van de SIM-up "Wanneer een speler benaderingen. This latter method was in fact used for handling harvesters and the like in SWG, since they tended to reside in areas that we actually took offline when no players were around. Deze laatste methode was in feite gebruikt voor de behandeling van oogstmachines en dergelijke in de SWG, omdat zij de neiging te wonen in gebieden die we eigenlijk vond offline als er geen spelers waren rond. Using hillclimbing and broadcasting rather than constant radial searches is another approach. Met behulp van hillclimb en omroep in plaats van constante radiale zoekopdrachten is een andere aanpak. Lastly, truly treating the whole thing as an artificial life landscape would allow you to even use image processing techniques to update the grid, since they have been highly optimized. Ten slotte is echt de behandeling van de hele zaak als een kunstmatig leven landschap kan dan ook gebruik van technieken voor de verwerking van de beelden update het net, want zij zijn sterk geoptimaliseerd.

On the closed loops, I have come to believe they were basically a mistake. Op de gesloten circuits, ik aan denken dat ze waren in feite een vergissing. The real world offers resources that are infinite in practice for most situations ; it is local scarcity that is interesting. De echte wereld biedt de middelen die zijn oneindig in de praktijk voor de meeste situaties, het is de lokale schaarste, dat is interessant. The issues with exposing the causality of things can be solved, I am sure, but they will take some work. De problemen met de blootstelling van de causaliteit van zaken kunnen worden opgelost, ik ben er zeker van, maar het zal enige werk.

To my mind, this sort of algorithmic approach to developing a virtual world is not only the past, in UO’s case, but also the future. Naar mijn mening is dit soort van algoritmische aanpak van de ontwikkeling van een virtuele wereld is niet alleen het verleden, in UO het geval is, maar ook de toekomst. It is not hard to imagine our crude “METAL” with no parameters acquiring things like “melting point” and “brittleness” and then being plugged into physics simulations in the holodeck. Het is niet moeilijk voor te stellen onze ruwe "Metal" geen parameters met het verwerven van dingen als "smeltpunt" en "broosheid" en dan worden aangesloten op de natuurkunde simulaties in het holodek. There comes a point where a robust simulation model, even an abstracted one, is a cheaper thing to develop than the giant piles of use-once quests and data that we currently enjoy in the MMORPGs today. Er komt een punt waar een robuuste simulatiemodel, zelfs een abstractie is, is een goedkoper ding te ontwikkelen dan de grote stapels gebruiken-een keer speurtochten en gegevens die wij momenteel genieten in de MMORPGs vandaag. Even social worlds would benefit from having this sort of underlying mechanic, because if implemented properly, it exposes simplified levels of robust interaction to everyone and gives people something to talk about. Zelfs de sociale werelden zouden baat hebben bij dit soort onderliggende monteur, want als uitgevoerd, wel dat er vereenvoudigde niveaus van interactie robuust voor iedereen en geeft mensen iets om te spreken over.

I also think that there is nothing wrong with having traditional static data layered atop this. Ik denk ook dat er niets mis is met die traditionele statische gegevens gelaagde atop dit. Making an NPC with a hardcoded quest, no FOOD, SHELTER or DESIRE needs, and blissful ignorance of the situation around him is still easy in a system of this sort. Het maken van een NPC met een hardcoded zoektocht, geen voedsel, onderdak of VERLANGEN behoeften, en zalige onwetendheid van de situatie rondom hem is nog steeds gemakkelijk in een systeem van deze soort. On the other hand, how much better if he knows enough to freak out when the dragon comes up to the castle and starts frying chamberlains. Aan de andere kant, hoeveel beter zijn als hij weet genoeg om out freak als de draak komt tot aan het kasteel en begint frituren chamberlains.

I’d much rather be burning CPU on this sort of thing, frankly, than on 3d collision. Ik zou veel liever zijn brandende CPU op dit soort dingen, eerlijk gezegd, dan op 3d botsing. A lot of players complain about whether or not they can jump over a short wall, and believe me, I feel their pain (a story for another day) — but the kinds of immersive power that a simulation like this can bring opens a lot more doors. Veel spelers klagen over of ze al dan niet kan springen over een korte wand, en geloof me, ik voel hun pijn (een verhaal voor een andere dag) - maar de vormen van immersie-macht die een simulatie als deze kan brengen opent veel meer deuren.

In the long run, I believe that all the pressures are towards simulationist environments, rather than handcrafted ones. Op de lange termijn, ik denk dat iedereen het druk zijn op weg naar simulationist omgevingen, in plaats van de hand. CPU power continues to outpace the cost of human capability to design static scenarios. CPU blijft uitvalt dan de kosten voor personele capaciteit voor het ontwerpen van statische scenario's. At some point, reality will catch up to our designs from 1995. Op een gegeven moment, de werkelijkheid zal de achterstand op onze ontwerpen uit 1995.

Postscript for the curious — I was reminded in the comment threads that the original UO strategy guide actually had in it all the resource values for everything in the game, as well as things like the actual AI algorithm for falling through FOOD, SHELTER, and DESIRE. Postscript voor de nieuwsgierige - werd ik herinnerd aan de opmerking dat de draden originele UO strategie gids had eigenlijk in het geheel van de hulpbronnen waarden voor alles op het spel, evenals zaken als de werkelijke AI algoritme voor het vallen via voedsel, onderdak, en VERLANGEN .